donderdag 18 januari 2018

Atlantic Crossing - op weg naar onze eindbestemming

Iles du Salut is een prachtige plek om te landen na de oversteek van de Atlantische. Ongerept, vol historie, aapjes, schildpadden. We slapen bij en wandelen rond op Ile Royale. We kijken uit op Devils Island en Ile Saint Joseph en proberen ons voor te stellen hoe daar geweest moet zijn in de tijd dat het nog een strafkolonie was.

Na een paar dagen rust begint het te kriebelen om verder te varen naar onze eindbestemming van onze oversteek. We dromen over roti kip en verlangen zo langzamerhand ook wel een beetje naar een echte douche en verse voorraden.

Donderdagochtend om half 5 halen we het anker op en beginnen aan onze laatste etappe. Morgen om deze tijd zitten we hopelijk aan een djogo biertje!

dinsdag 16 januari 2018

Atlantic Crossing - Land Ahoy!!

Vanaf waypoint Orange wordt alles anders. We pakken de noordwestgaande stroom op en vanaf dat moment zijn we niet meer te houden. Hoeveel zeil we ook verminderen, we komen niet meer onder de 7 knopen. En zo kan het gebeuren dat om 4u 's ochtends de champagnekurk er uit knalt wanneer we ons anker laten vallen in Coconut Bay op Iles du Salut. We did it!!! 13 en een half etmaal en we zijn aan de overkant. 1775 mijl hemelsbreed, waarschijnlijk hebben we meer dan 2000 mijl gezeild.

In het donker, wachtend op het eerste daglicht om te zien hoe onze omgeving er uit ziet, evalueren we de trip een beetje. Wat ging goed, wat was lastig.

Voor nu superblij dat we er zijn. Morgen gaan we eiland verkennen. Vincent gaat een wilde kip vangen en Casper gaat die BBQ-en.

Voorlopig is het even over en uit vanaf sv Summerwind - it's party time!!!!

maandag 15 januari 2018

Atlantic Crossing - Blue monday?

Het is blue monday vandaag. De meest depressieve dag van het jaar naar het schijnt. Feestdagen voorbij, nog lang geen voorjaar, goede voornemens alweer verbroken. Kommer en kwel.

Hier geldt dat niet. Natuurlijk is er wel onmetelijk veel blue om ons heen qua water en lucht we staan ook aan de vooravond van de grootste feestdag van 2018: morgen komen we aan op Frans Guyana. Reken maar dat de champagnekurken de lucht invliegen!

Het is hier inmiddels 4 uur vroeger dan in Nederland en nog pikkedonker. We hebben inmiddels de eerste tekenen van menselijke beschaving gezien sinds een dag of 10. Uitsluitend in de vorm van andere boten.

Er reizen sinds gisteravond ook 3 vogeltjes met ons mee. Het doet me aan een liedje van Bob Marley denken.

Complimenten gaan uit naar kokkie Cas. In welke zeegang we ons ook bevinden, hij weet met veel kunst en vliegwerk telkens weer lekkere maaltijden naar boven te toveren, ook nu de ingredienten wat schaarser worden. Rijfkoekjes/rosti van aardappel, zoete aardappel en ui. Pompoenlinzensoep. Wraps met tonijn, doperwtjes en kappertjes. Wij kunnen alleen maar met veel respect toekijken.

Nog 160 mijl te gaan!

zaterdag 13 januari 2018

Atlantic Crossing - blauw blauw blauw

Zaterdagochtend, een nieuwe dag is aangebroken. Afgelopen nacht aardig wat wind gehad en de wind draaide zo dat we bijna noordwestwaarts voeren. Maar wij moeten nog wat zuidelijker geraken. Vanochtend daarom gegijpt en we varen nu weer langzaam richting onze koerslijn.

Het is misschien nog wat vroeg maar we kijken heel voorzichtig naar een aankomsttijd op dinsdagmiddag begin van de avond lokale tijd. We hopen nog net met daglicht het anker te kunnen droppen bij Ile de Royale, een van de eilanden van Iles du Salut.

Vanavond hopen we beter contact te kunnen hebben met de Elisabeth, de White Mustang en de Heavy Metal. Zij vertrekken vandaag uit Gambia en de kaapverden en wanneer ze eenmaal op volle zee zitten wordt radiocontact als het goed is beter. Benieuwd hoe het hen de eerste uren vergaat!

Vandaag moet de inspiratiemachine in overdrive om een lekkere maaltijd te verzinnen. Onze Franse bakker heeft tot 9u vanochtend dienst gehad en slaapt nog even. Vandaag dus geen brood bij de lunch.

Nog een kleine 400 mijl te gaan!

vrijdag 12 januari 2018

Atlantic Crossing - bijna weekend

En weer een nacht voorbij. Gisteren was vliegende vissen dag. We hebben er wel 5 triljoen gezien en Julien kreeg er 's nachts bijna 1 tegen zijn hoofd. De held heeft niet eens gegild van schrik.

Gisteren was ook de zonnigste dag tot nu toe. De bemanning klaagt steen en been over de warmte (en wanneer er geen zon is over het gebrek daaraan). De zonnepanelen zijn er wel blij mee.

We proberen de generator te gebruiken om de accu's bij te laden zodat we de motor niet hoeven te draaien. Dat lukt nog niet omdat de charger meteen een bulk van 50A vraagt en dat trekt ons generatortje niet. Zelfs na het lezen van de gebruiksaanwijzing komen we er niet uit! Klusje voor straks in Suriname.

Brood bakken gaat steeds beter. Onze broden krijgen iedere dag een naam. Gisteren was het Pippi omdat we het brood gevlochten hadden.

Vandaag gaat de laatste courgette gegeten worden en daarna gaan we op een dieet van pompoen zodat we verse groente blijven eten.

Nog 550 mijl te gaan!

donderdag 11 januari 2018

Atlantic Crossing - it's getting hot in here

De temperaturen lopen op. Gelukkig niet door onderlinge strubbelingen maar door het zuid- en westwaarts raken. We zetten binnen geen ramen open omdat we niet verrast willen worden door een golf, maar het is daardoor wel een broeikas binnen.

Buiten is het aangenaam, in korte broek en trui de nachtwacht draaien. Een groot deel van de nacht is er geen maan dus als dan de bewolking wegtrekt, zijn er volop sterren te zien.

De verse fruitvoorraad raakt langzaam op. Van de ietwat melige rode appels wordt appelmoes gemaakt. Een beurse courgette hebben we bij wijze van wetenschappelijk expirement zichzelf laten oplossen. Dat werkt als je maar lang genoeg wacht.

De vogels in de lucht geloven dat ons aasje Cor een echt visje is en duiken er steeds op af. Waarom de tonijnen dan niet?

Een overtocht op de oceaan levert veel wikipedia-vraagjes op. Waarom kan je op 1000m hoogte wel de bolling van de aarde zien, maar op zee niet? Heet een groep vliegende vissen een zwerm (omdat ze wanneer ze vliegen eigenlijk meer vogels zijn) of een school (omdat het vissen zijn)?

We moeten nog zo'n 700 mijl varen voordat we die antwoorden kunnen gaan opzoeken.

woensdag 10 januari 2018

Atlantic crossing - dag 8

Het bleef nog lang onrustig na onze halfway party gisteren om 19u30UTC. Tony (de vislure die we hebben ingezet omdat we een beetjebang zijn voor Nel) had helaas gefaald, dus geen verse tonijn. Daarom maar pastasalade met tonijn in blik. Tony krijgt vandaag geen nieuwe kans want hij is verdronken. Dus vandaag toch maar weer Nel, of trekken we Bart (a.k.a. the Bloody Baron) tevoorschijn?

De ochtend van dag 8 begint rustig. Toch nog steeds ruim 800 mijl te gaan. Het lijkt er wel op dat we eindelijk de afstandsbediening van de passaat hebben gevonden dus de wind hebben we een standje lager gezet (4 bft) en de golven op minimaal. Op deze manier gaat een dagje langer varen niet zoveel uitmaken.

De Franse vlag hangt alvast fier te wapperen en is door onze Franse boulanger Julien vol trots gehesen.

Radiocontact met de achterblijvers (of inmiddels vertrekkers?) op de Kaapverden en in Gambia verloopt moeizaam via de SSB maar we blijven stug volhouden.

Positie: 10 19'15N 40 16'12W